Ψες ακόμη ένας ήρωας χάθηκε, έσβησε

Πήρε σβάρνα όλα τα μπαρ της γειτονιάς
μ' αυτό το αποκρουστικό του χαμόγελο
αξύριστος, βρομιάρης, αφασικός
Ήθελε να γίνει σκατά, σαν τα μούτρα του

Του 'χαν λείψει οι ναυτίες και τα ξερατά
πεθύμησε την εμετίλα στο στόμα
αυτή που κολλάει στα δόντια και δε φεύγει
το κρεβάτι που σε τραβάει στα σωθικά του
τον κόσμο να γυρνάει σαν σβούρα
(μόλις γελαστείς και κλείσεις τα στραβά σου
νομίζοντας πως έτσι θα ξεφύγεις)

Αποκαμωμένος απ' τη γύρα επέστρεψε σπίτι
δεν κατάφερε τίποτα απ' τα προηγούμενα
Παραήταν χέστης να το δοκιμάσει
τουλάχιστον για ψες αλλά και
για αύριο, για μεθαύριο, σε μια βδομάδα, σ' ένα χρόνο
και πάει λέγοντας

Ψες(αύριο, μεθαύριο, σε μια βδομάδα, σ' ένα χρόνο..) ακόμη ένας ήρωας χάθηκε
 Έσβησε-perinde ac cadaver!!


Το πρωί της επομένης ξεκίνησε για τη δουλειά
αργοπορημένος όπως πάντα
Αυτή τη φορά δεν είχε προλάβει καν καφέ να πιει
Σκεφτόταν όλο το προηγούμενο βράδυ και τις μαλακίες
που τον είχαν τόσο ζορίσει

Δε συγκρατήθηκε κι έσκασε στα γέλια!


 

Οι σελίδες ξαφνικά απελευθερώθηκαν.Έδωσαν τη θέση τους στην πυρά. Σε μια φωτιά απόκοσμη-και κάθε λέξη ευχή και κατάρα.
Λάδι του τόπου, λάδι το καλό που ποτίζει αυτό το ολοκαύτωμα.
Αυτό που θα συνεχίσει να καίει όσο εσύ θα ποτίζεις το νόημά τους με κομμάτια ακατέργαστης ψυχής.
Κομμάτι δύσκολο να το συνεχίσεις για πολύ αλλά τουλάχιστον γι αυτές τις λίγες στιγμές που αποχαιρέτησες την μερικότητα και το φόβο έμαθες τι πάει να πει πόνος, τι πάει να πει πάθος, τρέλα, θάνατος, χρώμα, μουσική..
Τι πάει να πει δηλαδή το ανείπωτο!

Hexakosioihexekontahexaphobia

Είχα πάντα την απορία με την πάρτη μου..
Πώς μπορώ να είμαι τόσο συνεπής με την ασυνέπειά μου;
Πώς μπορώ να ακυρώνω την λογική (ωωω γλυκές σκέψεις!!..) σε βάρος ενός οποιουδήποτε παραλογισμού;;
Απάντηση καμία!  
Γιατί;;
Μάλλον επειδή τολμούσα να ζητήσω απάντηση μ' αυτό το πρόστυχο ύφος ενός "δασκάλου"
Μάλλον επειδή ήμουνα πολύ σίγουρος πως υπήρχε κάποια γαμημένη απάντηση εξ αρχής
Μάλλον επειδή έμαθα να ρωτάω για τα πάντα και το χειρότερο συνέδεσα την έννοια της ερώτησης με αυτή της απάντησης..αφού δηλαδή υπάρχει η ερώτηση θα υπάρχει και η απάντηση!


Τι ωραία να παραμυθιαζόμαστε σ' ένα παραμύθι, σαν αυτά του L.Carroll, λογοτεχνικής κι όχι μόνο ασυναρτησίας!
Και τι ωραία που δεν θα χρειαστεί να ξυπνήσουμε ποτέ αν κοιτάμε αυστηρά "μέσα από τους καθρέφτες"

Η ιστορία όμως δεν σταματά ως εκεί και μια μέρα «προσκαλείς»  αυτόν τον τυπά που του 'χες παραγγείλει αυτούς τους καθρέφτες για μερικές «τροποποιήσεις» απλά και μόνο για ν΄ακούσεις απ' τα χείλη του, τα πιο παγωμένα μπλαβιά χείλη που έχεις συναντήσει ποτέ, πως πλέον το μαγαζί έκλεισε..
και πως μάλλον θα πρέπει είτε να μείνεις με τους θεόστραβους καθρέφτες είτε να τους κάνεις χίλια κομμάτια και να τους πάρει ο διάολος..
Και αποφασίζεις, βίαια μεν αλλά όπως και να 'χει απόφαση είναι κι αυτή, να τα πάρει και να τα σηκώσει όλα!
Και μια απίστευτη μεταμόρφωση συμβαίνει ακριβώς εκείνο το χιλιοστό του χιλιοστού.
Αυτό το αυτιστικό μεταφυσικό οικοδόμημα καταρρέει και βλέπεις κάτι που δεν είχες ξαναδεί μέχρι τότε ποτέ μπροστά σου.
Βλέπεις ξανά τον εαυτό σου αλλά τον βλέπεις παρέα αυτή τη φορά με ανήκουστα, πρωτοφανή και  αιρετικά όμορφα στοιχειά που τον χαϊδεύουν..
Μια κραυγή ίσως θα βοηθούσε αλλά προτιμάς να την κρατήσεις για μετά αφού τώρα απολαμβάνεις αυτό που είχες χάσει εδώ και καιρό παρακαλώντας να μην τελειώσει ποτέ!

Το μνημόσυνο αυτής της λογικής θα το κάνεις κάθε χρόνο πάνω κάτω την ίδια μέρα, δεν έχει μάλλον και πάρα πολύ σημασία.
Το πρώτο μεγάλο βήμα έγινε, αγάπησες αυτό που κάποτε μισούσες.
Έντυσες κι επίσημα πλέον τη λογική με το αυθόρμητο, το μη-απαντήσιμο!
Και τι ωραία που της πάει το καινούργιο της κοστούμι!!

Μπορώ πραγματικά να σε ερωτευτώ αυτή τη φορά..Πραγματικά να σε ερωτευτώ άρα να σ' ερωτευτώ αληθινά!

"raise your own flag..."

Πρώτη μέρα σήμερα, επιτέλους.
Επιτέλους να ένας σοβαρός λόγος να μισήσεις μια μέρα!
Όταν οι αμήχανες σιωπές "ποτίζουν με αίμα" την αγωνία σου και όταν η ερώτηση που τις σπάει πάει κάπως "τι  ζώδιο είσαι..;" τότε ξέρεις ότι μιλάμε για το ίδιο πράμα!

We are all stars now in the dope show..and don't you dare forget about it!
Stupid fuck!!

Έψαχνες να το βρεις κάτω απ το δέρμα και τελικά σε βρήκε στον κάτω κόσμο
΄Ενας ξερόπαστος πεινασμένος λύκος με μια πολική αρκούδα το καλοκαίρι στην άκρη του κόσμου
Η μεγάλη μάζα πριν τη μεγάλη έκρηξη πριν δει το φως ο κόσμος
Μέσα σε θεόστραβα παλαβά τραγούδια επέπλεες κάπου μακριά στο κόσμο
Χάθηκες, σε έψαξες, δεν σε βρήκες, χάθηκες ξανά και ξανά και ξανά και κάπου εκεί ξεχάστηκες
Ανατολίτικα μοιρολόγια σε αποχαιρετούν, περίμενε όμως λιγάκι..
Δε χάθηκα παρά μόνο μια φορά, περίμενε με λιγάκι
                                           

                                             it won't take long!

Αδυνατώ να ελέγξω τη ροή της σκέψης, τους παραπόταμους των συλλογισμών. Ο απελευθερωτικός ψυχαναγκασμός της εισόδου σε άλλες καινούργιες "φυλακές". Ένας χείμαρρος γεμάτος πόνο, στολισμένος με μαζοχ...

-Εεεε, συγγνώμη μπορώ να ρωτήσω κάτι; Το τέρμα του 4 με βγάζει Πανεπιστημίου;

(Ξανά)

Ο απελευθερωτικός ψυχαναγκασμός ντυμένος στα μαύρα..
Περπατώντας σε ναρκοπέδια πνιγμένα με ένδοξες και γλυκές αυταπάτες προσπαθώ να ισορροπήσω.
Κάθε φορά ισορροπώ και κάθε φορά μαζεύω τα κομμάτια. Χίλια κομμάτια ζωντανού, ζεστού απ' τον πυρετό, κρέατος...

(Καμία διακοπή)