Τρίτη 31 Μαΐου 2011
THE PRESS PROJECT
ΥΓ. Το link για όσους δεν βρίσκονται Ελλάδα..γι' όλους τους άλλους, ξέρετε που πρέπει να βρίσκεστε
Δευτέρα 25 Απριλίου 2011
Sometimes they'll tell you to just sit still
When you know that it's time to run
Sometimes they'll tell you it's all over
When you’re sure that it’s just begun
The iron wheel slowly spins around
It takes you from the cradle
'Til you're six feet underground
You can push and pull against it
But you'll ride it 'til it's through
And those who spin the wheel
Well those fuckers ride it too
Sometimes they'll tell you to move along
When you're sure you should stand and fight
Sometimes they'll tell you you're a lucky man
But the numbers they don't add up right
The iron wheel slowly spins around
It takes you from the cradle
'Til you're six feet underground
You can push and pull against it
But you’ll ride it 'til it’s through
And those who spin the wheel
Well those fuckers ride it too
The good wife rides the wheel
As the years just slip away
T.V. preacher rides the wheel
As he leads the flock astray
Lady Justice rides the wheel
But her balance is unsure
Cause the truth it lies in pieces
Scattered on the newsroom floor
Sometimes they'll tell you to just let go
When you're sure you should hold on tight
Sometimes they'll tell you your time
Will never come
When you're sure that your time's come tonight
The iron wheel slowly spins around
It takes you from the cradle
'Til you're six feet underground
You can push and pull against it
But you'll ride it 'til it's through
And those who spin the wheel
Well those fuckers ride it too
Τρίτη 5 Απριλίου 2011
Το κείμενο με τη μουσική ή καλύτερα η μουσική μέσα στο κείμενο.
Κακόφωνος ίσως να φαίνεται στην αρχή ο συλλογισμός αυτός αλλά ίσως με μια πιο διεισδυτική ματιά να είναι αρμονικότερος.
Πρώτα ήταν το κείμενο. Μια σειρά από λέξεις, που συγκλίνουν (ή αποκλίνουν) σ’ ένα γενικότερο νόημα(ή όχι). Συγγραφέας ή αντιγραφέας(scriptor) ο οποίος έραψε και τελείωσε.
Παράλληλα έχουμε την μουσική και την καθολική ικανότητα της να διεισδύει «ύπουλα» και να διαταράσσει κανονικότητες και στασιμότητες. Ακόμη και μέσα σ’ ένα κείμενο.
Το ίδιο κείμενο δηλαδή ενσωματωμένο μέσα σ’ ένα τραγούδι ή η ανάγνωση με συνοδεία μουσικής στροβιλίζει τις λέξεις και τις επανατοποθετεί με μια διάταξη μέχρι πρότινος άγνωστη ή καλύτερα άφαντη.
Μια νότα η οποία θα δονήσει και θα κινητοποιήσει γωνίες τις αντίληψης και των συναισθημάτων οι οποίες είναι καλά φυλαγμένες συνειδητά ή όχι για λίγες και μόνο στιγμές, μοιραία θα μεταμορφώσει και θα εμπλουτίσει το κείμενο.
Θα μεγαλώσει τόσο όσο δεν μεγάλωσε ποτέ. Θα φουντώσει μόνο και μόνο για να επαναξιολογηθεί και να ξε-φουντώσει.Έτσι θα ξανα-αποτυπωθεί στο χαρτί πιο ζωντανό, πιο τροφαντό, πιο μυρωμένο!
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
"..κι ότι μου φτάνει μόνο να σ' ακούω να τραγουδάς"
Κάθε μέρα στην επιστροφή, ήταν εκεί. Με τη γραβάτα, το κοστούμι, το περιποιημένο μαλλί, τα στρογγυλά ματογυάλια και τη μοναξιά του στην απέναντι καρέκλα.
Οι κινήσεις ράθυμες και μετρημένες. Το βλέμμα του στο μαγικό κενό, εκεί απέναντι που ο φόβος παραμονεύει.
Συνήθως δε μιλάει, δε ξέρω αν το' χει πλέον κι ανάγκη.
Στο τέλος του γεύματος, ανάβει ένα τσιγάρο. Ιεροτελεστία, τελετή και φόρος τιμής για τη στιγμή και τίποτ' άλλο.
Το τέλος του μονολόγου της σιωπής έρχεται με το λογαριασμό: "το λογαριασμό σε παρακαλώ.."
-Καλώς ήρθες και πάλι άνθρωπε. Έφερες τίποτε για μας;
Δε στο 'χω ρωτήσει ακόμα.
Τι να με κρατάει άραγε;;
photo:MrKite
photo:MrKite
Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011
Αγαπημένη έλα, μην περιμένεις άλλο. Με κούρασαν τα χάχανα.
Έχω ένα πίνακα μπροστά μου..Μαύρο, κόκκινο, άσπρο και λίγο κίτρινο!
"Έχω το λόγο σου, να υποθέσω;;"
Είναι απ αυτές τις στιγμές που το μόνο που ακούς είναι τους χτύπους στο στήθος. Σε σπρώχνουν, σαν προπέλες αεροπλάνου, να πετάξεις..
λίγο πριν σε κομματιάσουν, σαν προπέλες αεροπλάνου!
photo: MrKite
Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011
Χωρίς να είναι το σημαντικότερο, ούτε καν κάτι το οποίο αξιολογείται μέσα σ' αυτά που συν-αποτελούν τα σημαντικά, η απουσία του νυχτερινού ουρανού πάνω από τις μεγαλουπόλεις είναι κάτι που με χαλάει..
Κάθε φορά που επιστρέφω σπίτι, μηχανικά γυρνάω το κεφάλι προς τα πάνω. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι ψάχνω, απλά το κάνω. Και κάθε φορά η ίδια εικόνα, ένα ψωροαστεράκι κάπου πεταμένο σε μια γωνιά και αν είμαι τυχερός το φεγγάρι να πουλάει μούρη.
Αυτά δεν είναι σοβαρά πράματα.
Ο δρόμος κάθε βράδυ είναι τραγικά φτωχός κι αυτό μου τη σπάει.
Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011
Όλοι και όλες στο στόχαστρο της «Αντιτρομοκρατικής» (Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα)
0 σχόλια στις 9:20 π.μ.
Η τρομοκρατική σύλληψη και ο άγριος ξυλοδαρμός από αστυνομικούς του αγωνιστή Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου πρέπει να αποτελέσει σήμα κινδύνου για το πού οδηγεί η «αντιτρομοκρατική σταυροφορία». Το στέλεχος του Συνασπισμού και αρχισυντάκτης του portal RedNotebook συνελήφθη από μασκοφόρους της αντιτρομοκρατικής που είχαν προτεταμένα πυροβόλα όπλα, ξυλοκοπήθηκε άγρια κατά τη διάρκεια της σύλληψης και της μεταφοράς του στη ΓΑΔΑ, υπέστη εξευτελιστικές συμπεριφορές στο 12ο όροφο της ΓΑΔΑ (δημόσιο γδύσιμο, ύβρεις κτλ), και τελικά αφέθηκε ελεύθερος με ένα «συγγνώμη σε περάσαμε για άλλον που του μοιάζεις».
Η ταλαιπωρία του Δημοσθένη αποδεικνύει πόσο εύκολα μπορούν άσχετοι άνθρωποι (ακόμα και περαστικοί…) να βρεθούν στο στόχαστρο της «Αντιτρομοκρατικής».
Επιπλέον, γκρεμίζει και τις τελευταίες αμφιβολίες για το ότι οι ξυλοδαρμοί και οι εξευτελιστικές συμπεριφορές είναι αναπόσπαστο κομμάτι των συλλήψεων. Ας θυμηθούμε μόνο τις καταγγελίες των συλληφθέντων για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα που υπέστησαν ανάλογες συμπεριφορές.
Η αστυνομική βαρβαρότητα όμως δεν βρίσκει εφαλτήριο μόνο στη λογική ότι δικαιώματα κι ελευθερίες πρέπει να θυσιαστούν στο βωμό της διωκτικής αποτελεσματικότητας. Εξίσου σημαντικό ρόλο παίζει και η “αστυνομοδημοσιογραφία” που έστησε και χτες βράδυ ένα ακόμα τρομοσόου για να δημιουργηθούν εντυπώσεις εν όψει της δίκης της Δευτέρας. Είναι χαρακτηριστικό ότι χωρίς τις καταγγελίες του παθόντος, οι διάφοροι τιτάνες της δημοσιογραφίας και των «αποκλειστικών πληροφοριών» δεν θα είχαν βγάλει λέξη. Και είναι πραγματικά εξοργιστικό ότι η γκεμπελική επιχείρηση απόκρυψης της αλήθειας συνεχίζεται σήμερα το πρωί, με τη διαρροή ότι “ο Παπαδάτος ήταν στην πραγματικότητα μέλος ένοπλης οργάνωσης, αλλά απελευθερώθηκε λόγω έλλειψης στοιχείων”.
Η αποχαλίνωση της κρατικής καταστολής είναι ολοφάνερη. Είναι στο χέρι μας να οργανώσουμε μαζικές κοινωνικές αντιστάσεις που θα βάλουν φραγμό στην επελαύνουσα κρατική βαρβαρότητα.
Αθήνα 14/1/2011
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
Subscribe to:
Αναρτήσεις (Atom)
